| Film Slumdog Millionaire verdeelt Indiërs |
|
|
| door Kamla Bhatt | |
| Wednesday, 28 January 2009 | |
|
Slumdog Millionaire is door de Britse regisseur Danny Boyle gemaakt met een bescheiden budget van vijftien miljoen dollar. Het scenario is gebaseerd op de roman Q and A van de Indiase diplomaat Vikas Swarup.
In de film zijn vooral onervaren acteurs te zien, met uitzondering van enkele bekende Indiase filmsterren zoals Anil Kapoor en Irfan Khan. Het verhaal gaat over Jamal, een arme, jonge man uit de sloppenwijken van Mumbai. Hij belandt min of meer bij toeval in de populaire tv-show Who wants to be a millionaire? Wint hij of niet?
Bachchans opmerkingen kregen veel aandacht van de media en bloggers. Just Jo schrijft dat hij Slumdog Millionaire niet heeft gezien, maar dat de sloppenwijken in de film een realiteit zijn in India: “Hollywood toont al heel lang de slechte en trieste elementen uit de Amerikaanse samenleving. Moet de wereld na het bekijken van Hollywoodfilms concluderen dat Amerika een land is dat alleen bestaat uit criminelen, racisten, verkrachters, zwangere tieners, drugskoeriers en pedofielen? In feite wordt het medium film gebruikt om het kwaad aan de kaak te stellen (...) En jij windt je erover op als hetzelfde hier gebeurt."
Bachchan wijdde na kritiek een nieuwe post aan de film, waarin hij zijn standpunt nader toelicht. Nandan Nilekani, medeoprichter van Infosys, India’s grootste it-dienstverleningsbedrijf, schrijft op zijn weblog dat films in India iets onthullen over de zeitgeist van generaties. Nilekani vergelijkt de Indiase films uit de jaren zeventig met Slumdog Millionaire en wijst op het verschil in wereldbeeld tussen de verschillende generaties.
“De film gaat in essentie over ambities en dromen die uitkomen. Deze ‘gewone man’, Jamal, is niet boos, zoals de Indiase mannen uit de jaren zeventig. Hij heeft hoop en doorzettingsvermogen. Hij is opstandig, maar ook trots op zijn afkomst, zelfs als de mensen hem een ‘slumdog’ (sloppenhond) noemen. Hij weet zelf wel beter: het doet er niet toe waar je vandaan komt, het gaat om waar je naartoe wilt.”
Maar wat vinden jonge Indiërs van de film? Vinden zij het een hoopvolle film over ambities en dromen die uitkomen? Het lijkt erop dat niet iedereen de hoopvolle noot uit de film oppikt. PH schrijft op Desicritics dat Slumdog Millionaire hem niet echt aanspreekt. De film is volgens hem halfhartig, omdat hij enerzijds een sprookje wil zijn en anderzijds stedelijk armoede in beeld wil brengen. In beide opzichten is de film volgens hem mislukt.
De Amerikaans-Indiase
Meera Sinha, die een jaar in India woont, schrijft op haar blog over de reacties van de bewoners van de sloppenwijken van Mumbai. Zij protesteerden tegen het gebruik van de term ‘slumdog’. Meera wijst echter ook op het debat dat de film heeft uitgelokt. “Dit soort gezonde kritiek op populaire cultuur helpt ons de relatie met de media en de manier waarop de media ons neerzetten, beter te begrijpen.” Slumdog Millionaire is vanaf 12 februari te zien in de Nederlandse bioscopen. _______________________________________________________________________________ Dit is een vertaling en lichte bewerking van een blog dat Kamla Bhatt eerder schreef voor Global Voices. Dit blog is gepubliceerd onder Creative Commons-licentie.
Dossier(s): Armoede Bloggers Film |
| < Vorige | Volgende > |
|---|







De film is opgenomen met een gemengde Britse en Indiase crew in Mumbai en kwam eind vorig jaar uit in de VS, nadat distributeur Warner Independent het project aanvankelijk afblies. Vorige week kwam Slumdog Millionaire uit in India en de reacties zijn verdeeld. Het is weinig verrassend dat de filmmuziek van