Eva Habil is de eerste vrouwelijke burgemeester in Egypte. De 53-jarige christelijke advocate werd vorige week benoemd in Komboha, een conservatieve plattelandsstad in Opper-Egypte waar de meerderheid van de bevolking koptisch (christelijk) is.

Yusra van Muslimah Media Watch schrijft: “Habil, wiens vader ook burgemeester van Komboha was, versloeg vijf mannelijke kandidaten, inclusief haar jongere broer. Waarom vermelden dat ze christelijk is? Nou, omdat aan een moslima met nikaab die Habil kwam feliciteren, gevraagd werd of ze ook ambities had ooit burgemeester te worden. Nog voordat ze zelf antwoord kon geven, zei haar man dat hij dat niet zou toestaan (bron: Daily News Egypt/AFP).

Egyptische vrouwen hebben, ongeacht hun religie, moeite om door te dringen tot de politiek. Islamitische vrouwen hebben het door de jahiliya nog eens extra moeilijk. Als Komboha een kleine, traditionele moslimstad in Egypte zou zijn geweest, hadden de fellaheen wel voorkomen dat een vrouw een leidende politieke functie zou krijgen. Dat zou sociaal onaanvaardbaar zijn geweest en ze zou onder druk gezet worden een stap terug te doen. Dat is een verschil in religieuze cultuur. Habil kon niet alleen de functie aanvaarden, ze sprak de bevolking ook nog eens toe in spijkerbroek en een moderne trui. Stel je eens voor wat er gebeurd zou zijn als een vrouw in een traditionele moslimstad, zoals Siwa, vijftig kilometer van de grens met Libië, haar huis verlaten zou hebben zonder van top tot teen bedekt te zijn.

Maar betekent dit dat moslimvrouwen in Egyptische dorpen de keuze voor Habil anders ervaren dan christelijke vrouwen in Egyptische dorpen? Dat betwijfel ik. De gesluierde vrouw die genoemd wordt in het artikel, is er het bewijs van dat Habils overwinning een overwinning is voor christelijke én islamitische vrouwen.”

Conservatieve golf

“Habil is een belangrijk voorbeeld voor vrouwen in Komboha en in een land dat slechts negen vrouwelijke parlementsleden telt in een parlement met 454 zetels”, vervolgt Muslima Media Watch. “Maar de keuze voor Habil verandert weinig aan de diepgewortelde houding ten opzichte van vrouwen. Die herinnert ons eraan dat Egyptische vrouwen, ondanks religieuze verschillen, dezelfde strijd moeten leveren als het gaat om politieke invloed.

Als ware Egyptische, stelt Habil dat religie geen verdeeldheid moet zaaien. “We zijn in de eerste plaats Egyptenaren.”  Habil is van mijn moeders leeftijd. Ze studeerde aan de Ain Shams Universiteit in Cairo. In dezelfde tijd studeerde mijn moeder in Tripoli (Libië). Ze groeiden allebei op in een tijd waarin je minirokken kon dragen en alleen kon reizen. In de jaren tachtig zagen ze allebei hoe hun landen steeds conservatiever werden. Of het nu lag aan de Iraanse Revolutie in 1979, de toegenomen invloed van de Moslimbroederschap in Egypte of de politiek van Muammar Gaddafi heeft gelegen, in de jaren tachtig overspoelde het conservatisme het Midden-Oosten en de minirok werd vervangen door de hoofddoek en djellabah.

Die ontwikkeling liet de Egyptische christenen niet onberoerd. Ook zij gingen openlijk hun geloof uitdragen. Habil zegt dat vrouwen in haar stad grote kruisen droegen om zich te onderscheiden. Habil en de 10 procent koptische christenen van haar generatie maakten dezelfde politieke, sociale en culturele veranderingen mee, ook al uitten die zich niet helemaal op dezelfde manier.”

Niet opzienbarend

Zeinobia schrijft over de benoeming van Habil: “Op het eerste gezicht lijkt het een grote overwinning voor de feministische beweging in Egypte. Maar als je verder kijkt, zie je dat er niet echt iets veranderd is. Eva Habil behoort tot de ‘jonge sterren’ binnen de Nationale Democratische Partij (NDP) die met hun ideeën indruk maakten op president Moebarak (....)  Ze is de dochter van de vorige burgemeester, die zijn burgemeesterschap erfde van zijn vader. Het zit in de familie. Ze werd benoemd door de minister van Binnenlandse Zaken. Ja, er waren vijf andere kandidaten, maar zij werd gekozen. Vermoedelijk heeft dat in de eerste plaats te maken heeft met haar positie binnen de NDP. Ik zie het, met alle respect, als een vorm van politieke overerving.

De benoeming van Eva Habil zou in Opper-Egypte werkelijk opzienbarend zijn geweest als ze geen lid was geweest van de NDP en uit een familie kwam die geen banden had met de burgemeester. Ik zou haar benoeming als historisch gezien hebben als ze gekozen was, net zoals dat gebeurt in alle geciviliseerde landen, en niet benoemd door de minister van Binnenlandse Zaken.

Hier kun je het bericht van persbureau AFP over Eva Habil lezen. Ik vind het jammer dat de journalist religie erbij haalt en de NDP-connectie niet vermeldt.”

_________________________________________________________________________________

Marwa Rakha is blogger van GlobalVoices. Dit blog is onder Creative Commons-licentie gepubliceerd door Marwa Rakha/GlobalVoices en News4all.net. Het mag met bronvermelding en onder dezelfde voorwaarden worden doorgeplaatst.