Vandaag is het in de kerk Eerste Advent, de eerste van vier advents-zondagen. In vier stappen naar kerst. Advent betekent letterlijk ‘komst’ en verwijst naar de verwachting van de komst van Jezus. Daarmee is Advent een synoniem geworden voor ‘verwachten’ en ‘hoop’.

Wie zich met Advent het verhaal herinnert uit Matteus 25 waarin Jezus vertelt over het onderscheid tussen de mensen die hem wel en die hem niet herkenden in de hongerigen en dorstigen, in de daklozen en berooiden, in de zieken en gevangenen, beseft plotseling dat Advent meer is dan het tellen van de kaarsjes tot aan kerst.

Verwachten wij, verwacht ik, de komst van Jezus in déze gedaante: de stille straatkrantverkoper, de stinkende bedelaar, de verslaafde tienermoeder, de depressieve manager, de pasontslagen bankier…?

Het geeft Advent een heel andere dimensie. Niet de romantiek van de naderende kerst, maar een kritische vraag: verwacht ik Jezus zo? Het is een dimensie die de kerk misschien altijd wel heeft aangevoeld door de keuze van haar liturgische kleur: paars. Het paars van berouw, boete en inkeer…

Boele P. Ytsma is pastor in de Gereformeerde Kerk van Siddeburen (PKN). Deze bijdrage verscheen ook op zijn weblog.