Ontwikkelingshulp blijft cruciaal voor arme landen die zelf grondstoffen moeten invoeren, schrijft de UNCTAD in zijn Trade and Development Report 2008. De VN-economen merken op dat de donorlanden op de conferentie van Monterrey in 2002 hebben beloofd hun hulp op te schroeven, maar dat ze de afspraken niet nakomen. “Er blijft een aanzienlijke kloof tussen de eigenlijke hulp en wat nodig is om de Millenniumdoelen te halen”.

Groei

De Millenniumdoelen die de Verenigde Naties in 2000 formuleerden zorgen ervoor dat een groter aandeel van de hulp naar sociale en menselijke ontwikkeling gaat: vooral onderwijs en gezondheidszorg. Die hulp is nodig, maar om de armoede terug te dringen moet er ook hulp komen voor de economie, waarschuwt de UNCTAD. Hulp voor investeringen in economische infrastructuur en productieve sectoren is nodig om inkomens te verhogen en voor meer banen te zorgen.

Het rapport stelt verder vast dat in 2008 de groei in de rijke landen slabakt, terwijl de economie in ontwikkelingslanden robuuster is en gemiddeld met 6 procent aantrekt. Veel ontwikkelingslanden hebben tegenwoordig een overschot op de handelsbalans omdat ze meer uitvoeren dan invoeren. Dat komt omdat ze succesvol industriegoederen exporteren, zoals China, of als grondstoffenexporteur sinds 2003 profiteren van de gestegen prijzen op de wereldmarkten.

Zestig van 113 onderzochte ontwikkelingslanden zagen hun handelsbalans verbeteren in vergelijking met de periode 1992-1996. Door de export van grondstoffen of industriegoederen bouwen de ‘arme’ landen financiële reserves op die ze ook in het buitenland investeren. In de periode 2002-2006 waren 42 van de 113 ontwikkelingslanden netto kapitaalexporteurs. (IPS)