Het rapport werd vorige week tijdens een donorconferentie in Parijs gepresenteerd door het European Network van NGO’s on Afghanistan (ENNA), waar ook ICCO, Oxfam Novib en Cordaid deel van uitmaken.

Met kortlopende projecten winnen militairen in Afghanistan niet de steun van de bevolking als er geen effectieve overheid en goed rechtssysteem zijn. Afghanen waarderen projecten die op lange termijn positieve invloed hebben, hoger.

De auteurs van het rapport Afghan Hearts, Afghan Minds stellen dat projecten niet altijd tegemoet komen aan de wensen van de lokale bevolking. De problemen worden deels veroorzaakt door onderaannemers die niet uit de provincie komen. Zij zouden geen kwaliteit leveren, geld in eigen zak steken en de spanningen ter plaatse vaak eerder verergeren dan verminderen.

 

Hulpverleners doelwit

Hulpverleners zijn steeds vaker doelwit van opstandelingen die hen ervan beschuldigen samen te werken met militairen of de regering, zegt het rapport. De gewoonte van donorlanden om meer hulp te geven in provincies waar hun troepen gelegerd zijn, draagt bij aan het geloof dat hulp partijdig is.

“Wij vinden dat donorlanden moeten stoppen met het geven van hulp om militaire en politieke kortetermijndoelen te bereiken”, zei Ben Hobbs van de Britse hulporganisatie Christian Aid. Volgens hem moeten de militairen meer aandacht besteden aan het trainen van het Afghaanse leger en de politie.

De auteurs van het rapport richtten zich met name op het in kaart brengen van de Afghaanse perceptie van de relatie tussen burgers en de militairen. Zij stellen ook dat de militaire operaties vaak te weinig rekening houden met plaatselijke sociale en culturele waarden, zoals namus (eer). Die ongevoeligheid zorgt voor extra wrevel.

De auteurs baseerden zich op informatie van hulpverleners, ambtenaren, religieuze en tribale leiders, militairen, en diplomaten en academici in Kaboel en de twee zuidelijke provincies Uruzgan en Paktia*. (News4all)

 

*Correctie 19/06/08: Paktia is een oostelijke provincie