“De kerk moet opener worden”, was de conclusie tijdens een debat gisteravond in de Gereformeerde Kerk van Siddeburen. Centrale vraag was wat de maatschappelijke rol van de kerk is in de dorpsgemeenschap.

    - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 

Met een koek-en-zopie-achtig kraampje naast de kerkdeur, had het gisteravond inderdaad wel iets van een gezellig inloophuis, voor iedereen. Maar dan met bezinning en gebed.

 “Als je in Keulen of Parijs bent, staan de kerkdeuren altijd open en lopen mensen in en uit. Hier in Siddeburen zijn de deuren meestal dicht”. En dat geldt niet alleen voor het Groningse dorp Siddeburen. De kerk moet opener, vonden de aanwezigen, en de drempel lager voor buitenkerkelijken.

Nieuw publiek

“En er moet nu wat gebeuren, anders doen de dominee en ik over dertig jaar letterlijk het licht uit,” zo schetste voorzitter van de kerkenraad, Franke Klaver de situatie. Net zoals in veel andere kerkgemeenschappen loopt het ledenaantal al jaren terug en is het moeilijk nieuw publiek of jongeren aan te boren.

En dus bedacht voorganger Boele Ytsma iets nieuws. Een soort van Lagerhuisdebat. Het woord was aan de gemeenteleden. En was er ruimte om de pastor vragen te stellen. Om te laten zien dat de kerk zich niet alleen op haar leden richt. 

Verborgen eenzaamheid

De centrale vraag was wat een kerkgemeenschap kan betekenen in een dorp. Nadat de kerkleden nog wat schroomden om positie in te nemen, kwam er dan toch een gesprek op gang. Zo werd gepleit voor een signaleringsfunctie van de kerk. Daar waar armoede is, kan de kerk best bijspringen, zei iemand.

Er zijn wel degelijk maatschappelijke problemen in de gemeente Slochteren, waar Siddeburen onder valt, zei Klaas Kroes, CDA-gemeenteraadslid en dorpsbewoner. “Geen grote problemen zoals in de stad. We hebben geen achterstandswijken of jongerenproblematiek,  maar er is veel verborgen armoede en eenzaamheid” wist Kroes.

Voedselbank

De kerk heeft geen plicht om bijvoorbeeld financiële hulp te verlenen, vond het merendeel van de debaters, daar is een gemeente voor, maar kan armoede wel signaleren, en activiteiten organiseren om daar iets aan te doen.

Zo werd het idee voor een voedselbank geopperd, voor kinderen die zonder eten naar school moeten. En financiële bijstand, bijvoorbeeld voor mensen die moeite hebben ‘de papieren in te vullen.’ De kerk heeft die maatschappelijke taak, vond eigenlijk iedereen. Maar het begint bij het gesprek.

Smaakmaker

Een ander punt is, stelde pastor Boele Ytsma, dat de kerk te intern gericht is. “De kerk is ongelooflijk druk met wie de bloemen moet krijgen bijvoorbeeld. Maar als we als kerkgemeenschap niet meer toekomen aan de vraag wat we voor elkaar kunnen betekenen, dan vraag ik me af of de kerk nog zin heeft”. 

”De kerk moet het zout der aarde zijn”, zo eindigde Klaver. “Als het alleen in het potje zit, dan gebeurt er niets. Nee, het moet eruit. Om bederf tegen te gaan, maar ook als smaakmaker. De kerk moet het zout zijn. De drempel moet lager worden, bijvoorbeeld voor de jongeren. Wij moeten ons aanpassen aan de veranderingen van de maatschappij. Als we niet naar buiten treden, overleeft de kerk niet.” (News4all)