Uit het succes van politici als Wilders en Verdonk blijkt dat ons volk "soms de weg kwijt is". Dat zegt dr. Bas Plaisier, secretaris-generaal van de Protestantse Kerken (PKN) in een terugblik op het jaar 2007.

      - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Wat was de belangrijkste gebeurtenis van 2007? PKN’er Bas Plaisier, imam Abdulwahid van Bommel, rabbijn Awraham Soetendorp en June Beckx van de SKIN-migrantenkerken kwamen ieder vanuit hun eigen achtergrond uit bij gebeurtenissen rondom interculturele verhoudingen. 

      - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 

Bas Plaisier, secretaris-generaal van Protestantse Kerken in Nederland (PKN):

“Het blijvende gevoel van onveiligheid is voor mij het belangrijkste actuele onderwerp uit 2007. Ons volk is soms de weg kwijt. Dat blijkt uit het optreden van politici als Verdonk en Wilders. Het lijkt wel of Wilders zichzelf in verwijten en grofheden steeds wil overtreffen en steeds krachtiger woorden zoekt om steeds meer mensen te kwetsen. “De islam verbieden”, “de koran in stukken scheuren”, het zijn grofheden die kwetsen. Gelukkig is het grondwettelijk onmogelijk om aan zijn wensen tegemoet te komen. Zijn ideeën tasten ook het bestaansrecht van andere godsdiensten aan, en dus ook dat van de kerken.

Christenen in landen met een moslimmeerderheid voelen zich door dit soort uitingen bedreigd. Die komen daar heel ongenuanceerd in de media, maar christenen worden er wel op aangesproken. De wereld is een dorp geworden: dit soort uitingen zijn niet alleen provincialistisch maar ook gevaarlijk. Wilders’ aanpak is destructief, toont disrespect en werkt in het nadeel - niet alleen voor moslims, maar ook voor andere gelovigen en uiteindelijk voor hemzelf en heel Nederland. Dat is niet iets om trots op te zijn. En dat onder de vlag van de vrijheid.

Tegelijkertijd zie ik ook een verandering. Mensen zeggen dat het zo niet kan doorgaan, dat we met elkaar  tolerantie in praktijk moeten brengen. Geen tolerantie als een vorm van onverschilligheid, maar als een verlangen om ander te leren kennen. Die beweging is sterker aan het worden. Juist op dat vlak zou in het komend jaar de verandering wel eens kunnen liggen.”


Awraham Soetendorp, rabbijn van de Liberaal Joodse Gemeente in Den Haag:

“Ondanks veel cynisme en problemen rondom de voortzetting, was de officiële ontmoeting tussen Israël en Palestijnse Autoriteit in de Verenigde Staten voor mij het belangrijkste moment uit 2007. Die ontmoeting kenmerkt een ontwikkeling die zich volgens mij volgend jaar kan voortzetten. Ik voorzie een onverwachte doorbraak, naar en vanuit Hamas. Persoonlijk voel ik zowel aan Palestijnse als aan Israëlische kant een steeds groter verlangen om einde te maken aan de huidige situatie.

In 2007 voedden twee belangrijke momenten die hoop. Prins Hassan van Jordanië en ik hebben een oproep gedaan om tot elkaar te komen als kinderen van Abraham. En om als weg naar verzoening te delen van wat ons pijn gedaan heeft.

Op de bijbehorende voordracht tijdens een bijeenkomst van de verzamelde protestantse kerken van Duitsland, bij de kathedraal in Keulen, kreeg ik een enorme respons. Dat was voor mij heel emotioneel. Duitsland is een plaats waar ik worstel met historische herinneringen. Nu voelde ik mij er voor het eerst thuis.

Het tweede moment lijkt negatief: een demonstratie van OneVoice, een organisatie van Palestijnse en Israëlische jongeren die samen strijden voor een tweestatenoplossing, werd afgelast vanwege doodsbedreigingen van Palestijnse activisten. Op de plek waar de demonstratie was gepland, hebben we een bijeenkomst van troost en hoop gehouden. Om elkaar desondanks vast te houden. Dat is gelukt. Er staan nu bijna een miljoen handtekeningen onder het OneVoice-mandaat dat om sterke persoonlijke identificatie vraagt.

Ik ben ervan overtuigd dat deze uitingen van leiderschap en de alliantie van vrede die dwars van terrorisme en extremisme ontstaan is, een fundament geven aan de politieke onderhandelingen die nu plaatsvinden.”



June Beckx, algemeen secretaris van Samen Kerk In Nederland (SKIN):

"Voor mij was de viering van het tienjarig bestaan van SKIN het hoogtepunt van 2007. Het bevestigde de waarde van het werk van SKIN. Samen werken we aan de manifestatie van het multicultureel christendom in Nederland. We hebben een klein beetje vooruitgang geboekt, zodat migrantenchristenen een stem hebben en ook in Nederland serieus genomen worden.

We laten zien dat het christendom niet puur wit en westers is, maar veel wijder. Er zijn veel meer culturen dan mensen zich vaak realiseren. SKIN heeft Afrikaanse christenen die misschien wat luidruchtiger zijn, en Aziaten die juist wat ingetogener zijn. We zijn heel divers.

Wat opvalt is dat men buiten het seculiere, westerse Europa het geloof vaak sterker voelt in het dagelijks leven. Migranten worden hier geconfronteerd met een wereld waarin het niet vanzelfsprekend is dat geloof ook  buiten de kerk en buitenshuis beleefd wordt.”

Abdulwahid van Bommel, ziekenhuisimam en publicist:

´De belangrijkste gebeurtenissen moet je op menselijk niveau zoeken. In momenten waarop je elkaar ontmoet en een echt gesprek hebt. Medio december las ik in de media het bericht ‘Moslim helpt jood in nood'. Daar zat ik al een tijd op te wachten.

Het ging over een joodse man, Walter Adler, die in metro van New York te maken kreeg met een groep extreme christenen die "Happy Christmas" riepen. Hij antwoordde:  "Happy Chanoeka", waarop de groep heel agressief werd. ‘Weet je niet dat Jezus op Chanoeka werd gedood?!”, kregen ze te horen. Daarna werd hij  aangevallen. Een islamitische man, Hasan Askari, kwam tussenbeide. 

Achteraf beschreef Adler de interventie als een wonder (bekijk video), terwijl Askari heel nuchter zei dat hij zo opgevoed was:  mensen in nood moet je helpen. Ik vind het goed dat zo´n verhaal eindelijk in de media kwam. In een maatschappij met normale verhoudingen zou het treurig zijn dat zoiets nieuwswaardig is, maar nu is het juist goed. We hebben veel meer van dat soort berichten nodig.” (News4all)